المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
101
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
خداى عالم شش شب كه از ماه رمضان رفت تورات را بر موسى بن عمران نازل كرد و آن حضرت را مأمور فرمود كه بنى اسرائيل را بگرفتن روزه امر نمايد و آنان را دستور دهد كه در روز جمعه از جميع خوردنيها و آشاميدنيها خوددارى نمايند ، ولى بنى اسرائيل مخالفت نموده روز جمعه را رها كرده روز شنبه را امساك كردند و روزه گرفتند ، لذا خداى تعالى در روز شنبه صيد و شكار را بر بنى اسرائيل حرام كرد و در اين روز بود كه خداى توانا عوج بن عناق را كه در زمان حضرت آدم به دنيا آمده بود بدست موسى عليه السّلام مقتول ساخت ، در اين موقع بود كه كيخسرو مدت پنجاه سال سلطنت كرد و تعداد ( 28000 ) هزار پيغمبر را از بنى اسرائيل بقتل رسانيد و بنى اسرائيل دچار اختلاف شدند . آنگاه حضرت موسى تعداد ( 70 ) مرد را از بين بنى اسرائيل برگزيد و آنان هم طالب موسى بودند ، بنى اسرائيل بموسى عليه السّلام گفتند : خدا را بما بطور آشكار ارائه كن پس صاعقه آنان را در ربود و مردند . روايت شده كه حضرت موسى هم بموت آنها از دنيا رفت . از همين نظر است كه صادق آل محمّد صلى اللّه عليه و آله فرمود : با مردم مفتون « 1 » مجالست نكنيد كه اگر عذاب بر آنها نازل شود شما را هم با آنان فرا خواهد گرفت . آنگاه خدا حضرت موسى را قبل از آنها زنده كرد همينكه حضرت موسى آن هفتاد نفر را افتاده ديد غمگين و اندوهناك شده گفت : پروردگارا اصحابم اصحابم .
--> ( 1 ) مفتون : شر و فساد ، ديوانه ، آزمايش و عقل و مال رفته - مجمع البحرين - فرهنگ جامع .